BE YOUR OWN HAPPINESS - ANGELA HEIJBOER

Indigenous Sound Healing - Opstellingenwerk (met Paarden)

Plantmedicijnwandelingen - Workshop Rapé - Kambo detox sessies

Blog

Blog

Ik gebruik mijn blog om inzichten te delen.

view:  full / summary

Mensen hebben lief voor zover ze kunnen

Posted on May 3, 2017 at 10:10 AM

"Mensen hebben lief voor zover ze kunnen". Dit hoorde ik van een dame die een bijna-doodervaring had ervaren. Zij zei deze boodschap te hebben meegekregen.  Deze zin reist sindsdien in mijn achterhoofd mee en zo nu en dan komt het weer naar voren. Ik vind het veel raakvlak hebben met wat Byron Katie zegt: "Als ik mensen ontmoet verwacht ik niet dat ze zich er al van bewust zijn dat ze van mij houden ." Oftewel we houden vanuit de kern onvoorwaardelijk van elkaar, omdat we Liefde zijn, maar we beseffen en ervaren het nog niet, doordat we stresserende gedachten zijn gaan geloven.

Ik zie het visueel voor me. Het ego hangt als een sluier over het hart heen. We zijn de volheid, we zijn de heelheid, alleen we zien en ervaren het niet, omdat we ironisch genoeg denken die gelukzalige staat zelf te moeten creëren. Maar lieve mensen dit kan ons ego niet realiseren. We zijn immers al Liefde, dus wat valt er te realiseren. Einstein zei: We kunnen een probleem niet oplossen met de denkwijze die het heeft veroorzaakt. Keer je gedachten die stress geven en die je dus bent gaan geloven daarom om! Ze zijn namelijk in strijd met de realiteit, met dat wat heeft plaats gevonden of dat je denkt dat zal gaan plaatsvinden en dat brengt altijd lijden voort. 

Waar het op neer komt is dat we aan zelfonderzoek dienen te doen (mits we van de stress af willen) door allereerst onze stresserende overtuigingen te onderzoeken. Dus we beginnen met de stresserende overtuigingen die we hebben over andere of over gebeurtenissen. The Work van Byron Katie is hierin een unieke en heilzame vondst. 

De vragen werken als een meditatie, daardoor komen de antwoorden vanuit je hart oprijzen als inzichten en ga je ze dus niet bedenken. De vragen fungeren als een weg naar het hart en de antwoorden uit het hart geven ons het gevoel weer thuis te zijn. 

Geen stresserende gedachten geloven doet onze geest (hemel) opklaren en ervaren we ons hart als een Liefdevol licht (bewustzijn), zoiets als de zon.

We dachten dat we onze gedachten waren (de wolken) en opzichzelf staande individuen, maar we zijn allemaal bewustzijn. En gedachten zullen blijven komen en gaan, net als de wolken voorbij zullen blijven drijven. Dit kan je niet tegen houden of stop zetten. Het gaat erom of je de gedachten (wolken) die stress geven gaat geloven. Zodra je dat doet ben je een wolk geworden en hangt het als een sluier voor de zon. De wolken-/gedachtensluier die je niet werkelijk bent (de ilussie) en bewustzijn / de zon die wij allen zijn.

Het denken is gefragmenteerd (in losse wolken) en daardoor denken we ook losstaande individuen te zijn. Echter de zon schijnt altijd, ook al is het bewolkt! En zo schijnt in ons hart de Liefde, de Volheid en Dankbaarheid die wij allen zijn ten alle tijden, ook al dondert en bliksemt het in ons hoofd.

Zoek liefde, verlichting, God, Allah, Boedha, de Bron, de Kosmos of minder stress daarom niet buiten jezelf. Het is wat wij Zijn. In ons kan je het vinden, in het hart schijnt bij allen het (zon)licht. Het is wat alles verbindt. Het IS wat we zijn met en zonder een fysiek lichaam. 

Ik ben mijn stresserende gedachten dankbaar. Zonder stress zou ik niet geweten hebben, dat de zon altijd schijnt, dat ik en jij in alle volheid en heelheid de Liefde zijn!

Dus het enige wat we hoeven te doen is onze stresserende overtuigingen te aanschouwen en om te keren, om zo te ontdekken dat wat wij waren gaan geloven, niet waar is. Dat geeft een heldere geest. Op deze manier laat jij de stresserende gedachten (wolk) niet los, maar lost de wolk zichzelf op. Omdat je er achter bent gekomen dat die wolk voor jou niet meer waar is. 

De vragen die je jezelf moet stellen omvatten 4 vragen en indien nodig eventuele subvragen.



Namasté,
Angela Heijboer

Als coach pas ik The Work toe.
Individueel, live, via Skype of via video call van WhatsApp


Meer informatie: Whatsapp / bel naar 06-12075060



Coëxistentie met paarden

Posted on March 12, 2017 at 11:40 AM



Trainen vs Coëxistentie


Het is geen kwestie van tegen of voor het trainen/dresseren van paarden zijn. Het hart kent namelijk geen voor of tegen trainen zijn. Het hart kent namelijk geen voorwaardelijke liefde. Het is Liefde. Het heeft daarom niet de eigenschap om iets te willen manipuleren of te vormen en daarom traint het als vanzelf niet! Het ego echter wel..... met lijden tot gevolg.


Vanuit deze zienswijze is er een andere weg van omgaan met paarden ontstaan. Destijds toen ik in Duitsland woonde had ik de paarden aan huis staan. Ik las in die periode de boeken van Eckhart Tolle en Katie Byron en dat raakte mij diep. Ik kon daardoor niet meer omgaan met paarden zoals daarvoor. Dus in een ritueel heb ik de stang en trenshoofdstellen verbrand en de sporen weg gedaan. Natuurlijk is een ritueel ook afkomstig van het ego. Het hart heeft immers geen rituelen nodig. Toen ik na zeven jaar terug kwam in Nederland, merkte ik dat ik door de klanten en de manier waarop men paarden houd toch weer langzaamaan meeging richting de conventionele manier. Via de vraag van mijn klanten en de manier waarop paarden gehouden en gehuisvest staan, was het best een uitdaging om mijn ervaringen trouw te blijven. Het betreft een proces wat altijd gaande is. Echter past het mij niet meer.


Mijn ervaring is dat wanneer paarden vanuit hun interesse met je in contact treden, dus vanuit hunzelf, er een dialoog op gang komt. Echter zodra je manipulatief wordt, dus iets gaat afdwingen, zie je de ontstane verbinding veranderen. Het zij dat ze er tegen in gaan, het zij dat ze zich eraan onderwerpen. Dit laatste zie je ook bij een join-up ontstaan, wat als paardvriendelijk wordt verkocht. Als vanzelf heeft de join-up zich daardoor mij weer weten te verlaten. Laat staan nog het willen dresseren/trainen van paarden.


Maar hoe dan wel? Met deze vraag bivakkeerde ik een periode tussen de paarden. Ik ging met ze om door bij ze te "Zijn" vaak al zittend op een kleed in de wei of ik ging met ze wandelen. Of ik was om hun heen op mijn gemak de uitloopstal en de weide aan het uitmesten. Wat mij opviel was dat er in de contacten die er dan spontaan ontstonden de persoonlijkheid van het paard beduidend meer naar voren kwam. Het kreeg immers de ruimte om tot uiting te mogen komen en ik kreeg daar steeds meer oog en gevoel voor. 


In het ontdekken of ontmantelen van mijn overtuigingen ontstond er een ruimte waardoor iets in mij of beter beschreven door mij heen in dialoog kon treden. Er ontstond een aaneenrijging van gebeurtenissen met het inzicht daarin niet de doener te zijn. In dialoog met paarden en je omgeving staan heeft namelijk een diepgaand effect. Meningen worden naast elkaar geplaatst in plaats van tegenover elkaar. Er was weer ruimte voor belevenis en spontaniteit. Ik kreeg mijn eigen vreugde en spontaniteit er door terug.


Toon gewoon een oprechte interesse zonder het gedrag van de ander te claimen en wacht niet eens af wat er ontstaat, laat het volledig los. Is er weerstand, dan dien je jouw gedachten hierover te onderzoeken. Blijkt het paard in jou geïntresseerd te zijn, dan is er een dialoog ontstaan en een verbondenheid. Als we vanuit een dialoog willen omgaan met het paard dan zal er sprake moeten zijn van wederzijds respect en gelijkwaardigheid. De inbreng van het paard is dus even belangrijk. Hierdoor kunnen er nieuwe betekenissen en inzichten ontstaan en zijn het prachtige leermeesters.


Deze manier van omgaan vraagt nogal wat van een mens/ruiter en diens ego, waarvoor het binnen de meeste culturen normaal is om een paard op te zadelen en te gaan rijden. 


Ik integreer mijn ervaringen en Zijn, wat geen methode is, subtiel. Ik heb liever dat iemand stap voor stap deze ervaringen ontdekt, dan dat ik het opleg. Wie deze stap wenst te zetten en niet iets nodig heeft van een paard, maar de verbinding wenst te laten ontstaan en vanuit daar op avontuur wenst te gaan, diegene kan ik co-learning vanuit mijn hart en ervaringen aanraden! Het is omgaan met de waarhied, oftwel met wat zich aandient zonder oordeel. 


De Liefde verbindt alles, echter zonder voorwaarden, deze kent het niet.

 

vanuit het hart: vanuit het ego:

kent geen conventies wenst (on)conventioneel gedrag

liefde is Zijn het ego is afwezig of heeft als doel aanwezigheid

aangesloten afgesloten 

gelijkwaardig ongelijkwaardigheid, je zelf (on)bewust hoger of lager neerzetten.

kent geen tijd (tijdloos) tijdgebonden

kent geen oordeel beoordelen / veroordelen

kent geen doel kent of wenst een doel

overgave controle

vormloos (trilling) vorm

kent geen weten (niet-weten) willen weten

éénheid twee of meer

conceptloos op basis van concepten

NU is gebaseerd op verleden of toekomst

IS compleet voelt zich incompleet

onvoorwaardelijk voorwaardelijke 

kent geen doenerschap het ego denkt de doener te zijn

het IS ik en zij (als individu)

non-duaal duaal (goed vs fout, schuld vs onschuld, etc.)

kent geen referentiepunten heeft referentiepunten nodig

grenzeloos begrenst

kent geen behoeften heeft behoeften

kent geen moeten moet en wilt iets

kent geen verhaal maakt er een verhaal van


En is een weg van omgaan met paarden vanuit het hart!
Wil je weten hoe neem dan contact op.


Hartelijke groet,

 

Angela Heijboer

E: [email protected]


Copyright Angela-Heijboer.com


 

Beoefenen van het niet-weten met paarden

Posted on November 21, 2016 at 12:05 AM



Ken je dat, dat als je ergens kennis over aan het vergaren bent, je steeds meer gaat beseffen hoe weinig je weet. Of dat je een gevoel krijgt over datgene wat we nooit gaan bevatten of zeker kunnen (gaan) weten?


Voor de control freak kan dit beangstigend zijn en voor weer een ander een weg richting eenvoud.


Kennis cumuleert, en het spirituele niet-weten vermindert, brengt terug tot de eenvoud. Een tegenhanger van kennis vergaren is dus het beoefenen van het niet-weten.


Waarom zou je dat willen beoefenen?


Omdat het kan zorgen voor minder stress en het de lucht kan doen opklaren... vooral als je het toepast op overtuigingen over personen of gebeurtenissen die je stress bezorgen...


Ik ben een voorstander van praktische kennis wanneer benodigd (werkgeest) en voor het beoefenen van het niet-weten. Zodat de piekeraar in ons niet langer zijn voeding krijgt (denkgeest). Op deze manier kan je het functioneel integreren in je leven.


Paarden kunnen je in dit proces prachtig bijstaan. Bijvoorbeeld tijdens een paardencoachsessie. Je kan dan letterlijk en figuurlijk het proces ervaren van iets zeker denken te weten, naar wat er gebeurt als je deze overtuigingen gaat onderzoeken en uiteindelijk er niet meer zo zeker van bent.


Wat paarden dan kunnen doen is deze ervaring letterlijk weerspiegelen per fase, zodat je het verschil duidelijk kan waarnemen. Dit geeft doorgaans een diepe ervaring en verandering te weeg. Iets wat ik als coach je niet kan geven tijdens een praatsessie tussen 4 muren.


Tijdens een coachsessie met paarden ben ik dan ook niet meer dan een doorgeefluik van wat plaats vindt en faciliteer ik het proces. Ook stel ik je intuïtief vragen die jouw je overtuigingen laten onderzoeken op basis wat jij aangeeft en wat het paard aangeeft en aan het doen is. Het paard staat in verbinding met jou en weerspiegelt het proces waar het betrekking op heeft. Soms staat het paard representant voor jouzelf, soms voor een persoon waar het betrekking opheeft en soms staat het representant voor een gebeurtenis.


Mijn ervaring is dat paarden in staat zijn om de emoties te verteren van coachees, zodra deze de ingebrachte overtuigingen niet meer voor waar aannemen.... dit is dus meestal aan het einde van een sessie. Ze gaan dan vaak naast je staan, met hun hoofd op hart hoogte van de coachee en maken kauwende bewegingen met hun mond.


Mocht je interesse hebben, neem dan gerust vrijblijvend contact op!


Angela Heijboer

06-13213691

[email protected]

www.angela-heijboer.com

#paardencoaching #coaching #nietweten #hetpaardalsbronvanheling

Tussen geven en nemen ligt vrijheid

Posted on November 21, 2016 at 12:00 AM

Wat ik bedoel met tussen geven en nemen ligt vrijheid, is dat het in balans is. Dat er geen patroon aan ten grondslag ligt, die ervoor zorgt dat je in het algemeen meer geeft of juist meer neemt, waardoor je stress ervaart.


 

Is de balans tussen geven en nemen uit evenwicht, dan is de ervaring dat dit veelal terug te vinden is in de moederlijn. Dus in de relatie tussen kind, moeder, oma of verder terug is een onevenwichtigheid op dit gebied ontstaan. En als ik hier over ‘kind’ schrijf, dan kan dit dus ook een volwassen kind zijn. Je blijft immers je hele leven kind van je ouders. Als dat niet zo voelt omdat je je bijvoorbeeld superieur voelt naar je ouders toe en de behoefte hebt hen op te voeden, is er eveneens een onbalans. In de wereld van vorm en dus dualiteit, zijn wetgevingen aan de orde. Indien deze zijn verstoord dan regeren deze wetten daarop met disharmonie. Alleen daardoor kan er een weg uit gevonden worden, deze wetten werken zuiver en ervaar ik als richtingaanwijzers.


 

De wet van geven en nemen kan Bonne een friese merrie prachtig aan de orde brengen tijdens paardencoachsessies. Bonne is namelijk een paard dat de wet van geven en nemen prachtig kan spiegelen, dus ook als er een disbalans is in het systeem van de coachee (cliënt) op dit gebied.


 

Praktijkvoorbeeld 1: Ik vraag de coachee, een vrouw om met Bonne aan een touw (wat aan een halster vast zit) rond te gaan wandelen in de bak. De vrouw loopt direct voorop in een snel tempo. Bonne gaat vervolgens met haar hoofd verder omhoog lopen (verzet) en langzamer. Waarop de vrouw Bonne letterlijk vooruit begint te trekken. Ook vraag ik haar tussendoor Bonne te laten halthouden. Ze draait zich ferm om en gooit haar hand omhoog. Bonne staat stil en staat in zichzelf gekeerd. Ik vraag haar weer verder te wandelen. Na twee rondes door de bak vraag ik haar hoe dit voelt? Ze zegt: Nou niet prettig ze loopt niet mee. Ik vraag cliënten dan altijd hoe dat voelt in hun lichaam. De vrouw is even stil en zegt vervolgens; Zo voelt het dagelijks leven ook voor mij aan, ik ben altijd iedereen aan het motiveren om in beweging te komen en ik heb het idee dat als ik niets zou doen er ook niets gebeurt. Ik vraag haar of ze dat weleens uitprobeert? Ze kijkt bedenkelijk. Ik moet altijd maar de kar trekken. Ik vraag haar hoe haar omgeving hierop reageert? Ze kijkt mij vragend aan en daarom vraag ik haar om die vraag aan haarzelf te stellen en te beantwoorden en niet voor mij… Ze zegt vervolgens; Ze vinden het niet altijd even prettig. Ik vraag haar om uit te proberen hoe het voelt om haar positie te veranderen. Niet voor het paard maar naast het paard te wandelen. Ook vraag ik haar om van binnenuit Bonne mee te vragen en te vertellen waar ze heen gaan. Bonne kijkt haar vervolgens aan en maakt contact, daar is tenslotte nu ruimte voor. Er is een verbinding mogelijk en daardoor ook ontstaan. De vrouw loopt naar haar gekozen plek in de bak en Bonne loopt fier naast haar mee en stapt zodanig door, dat nu de vrouw haar tempo moet aanpassen. Ik vraag haar om weer halthouden te houden. Ditmaal trekt ze aan het touw. En Bonne trekt de vrouw nog een paar passen mee. Ik draai het nu om. Ik vraag haar de volgende keer met halthouden zelf halt te houden en niet Bonne te willen laten halthouden.


 

Ze gaat zelf halthouden en Bonne staat direct als een blok naast haar stil. Ze wandelt weer verder en Bonne gaat weer keurig naast haar mee. Ik vraag haar het touw helemaal aan het eind vast te houden en hoe dat voelt. Ze zegt alsof ik de touwtjes los moet durven laten en dat voelt heel onwennig aan. Er komt een zin in mij op… ik geef mijzelf weg in ruil voor controle… de vrouw huilt… Bonne maakt direct contact met de vrouw, ik doe niets, dit is iets van de vrouw. Door te Zijn werk je als een katalysator. De vrouw zegt dat ze het ervaart als een opluchting. Ik vraag haar het touw over de hals van Bonne te leggen. Bonne loopt nu ook keurig naast haar mee en wanneer ze gaat stil staan, staat Bonne naast haar stil. Bonne krijgt nu dikke knuffels van de vrouw en ze legt haar hoofd tegen Bonne aan.


 

Dit inzicht, en direct de verandering mogen ervaren in nog geen kwartier. Ik krijg dit als coach niet voor elkaar om dit te bereiken in een gesprek tussen 4 muren in zo’n korte tijd.


 

Praktijkvoorbeeld 2: Nog zo’n waardevolle ervaring m.b.t. geven en nemen. Aan het einde van een sessie, staat Bonne naast de coachee. Bonne had net daarvoor representant gestaan voor haar kind. Het kind at te veel volgens de moeder en de moeder maakte zich daar zorgen over. Bonne had tot dan de hele sessie staan te eten. Toen het hooi op was wat nog in de hoek van de bak lag, ging ze aan de bomen verder. De vrouw maakte ter plekke door wat elke dag door haar heen ging. Echter nu vroeg ik haar naar haar overtuigingen daarover. Na deze onderzocht te hebben, was ook Bonne klaar met eten en kwam naast haar staan. Echter zodra de vrouw contact maakte met Bonne door haar te willen aaien, ging Bonne met haar hoofd opzij bij de vrouw vandaan. Bonne bleef er wel bij staan, maar ze liet zich niet aanraken door de vrouw. Eigenlijk speelde dit patroon al de hele sessie. Zelfs tot enige frustratie van de vrouw. Waarom mag ik haar niet aanraken en waarom negeert ze mij? O.a. kwam het patroon geven en nemen aan de orde. Ze zei dat ze inderdaad veel gaf om haar kinderen en automatisch altijd aan het geven was. Ik ga daar nu niet verder op in. Maar bijzonder waardevol was het om te zien, dat als zij iets wilde geven in de vorm van een aai, Bonne dit niet kon of wilde aannemen. Ik vraag mij dan af in hoeverre het geven is en nemen? Immers het niet prettig vinden dat je niet mag geven kan ook staan voor het niet prettig vinden dat je er vervolgens niet iets voor terug krijgt. Hierin dien je scherp te blijven, omdat het ego niet graag open kaart speelt. Toen ik de vrouw vroeg alleen maar te Zijn, bracht Bonne haar hoofd tegen die van de vrouw aan. Toch wilde de vrouw weer voorzichtig aaien en hup daar ging Bonne haar hoofd weer weg. Oké zei de vrouw ik begrijp het nu en zal het accepteren en toen bracht Bonne haar neus direct op de hartstreek van de vrouw. Ze liet het toe Bonne te mogen ontvangen, zonder te geven. Met de nodige tranen en ervaring tot gevolg.


 

Waarom geef je? Wat wil je ermee bereiken of voor terug krijgen (nemen)? Betreft het een ruilhandel of een zuiver geven? Ook kan het zijn dat wie zich zelf iets niet kan geven (ontvangen), dit compenseert door het dan maar aan een ander weg te geven.


 

Er kunnen dus hier verschillende motieven aan ten grondslag liggen. En wie geeft om iets te kunnen nemen of zelf niet te hoeven ontvangen, geeft niet zuiver. Geven is ook echt geven. En er dus niet iets voor terug verwachten/eisen in de toekomst! Het heden kent ook geen toekomst! Dus de wetten werken (in het) NU! Alleen ons ego werkt in een lineaire tijdsbesef.


 

Als er rondom de wet van geven en nemen overtuigingen zijn die stresserend zijn dan uit zich dat in disharmonie, waarop je de wet van geven en nemen toepast in het dagelijkse leven. Vraag jezelf daarom af, als je voelt dat je hierin nog iets te leren hebt, waarom neem ik of waarom geef ik? Als een ouder meer geeft, terwijl het zelf niet of nog te weinig in staat is om te ontvangen, dan zie je een kind vaak te veel nemen of geven op een ander gebied. Soms uit zich dat in het te veel nemen van voedsel, het over-geven van voedsel, of het niet willen in-nemen van voedsel, enz. Op de plek van voeding kunnen we ook andere onderwerpen plaatsen. Eigenlijk zegt het daarmee onbewust, ik neem of geef voor jou en ik vul daarmee de leegte op die is ontstaan. De stresserende overtuigingen doen omkeren en ten diepste ervaren en daardoor beseffen dat we al compleet zijn en vol van liefde, kan de honger naar wat dan ook doen wegnemen.


 

Als familie vormen we een systeem en daardoor staan we nauw in verbinding met elkaar. Het is onderhevig aan wetmatigheden die inspelen op de patronen. Daardoor kan het helen van patronen bij één iemand in de familie heilzaam doorwerken op de betrokkene(n).


 

Brengen we balans aan in geven en nemen bij onszelf, door onze overtuigingen te doorzien, het gene waar we ons alleen maar mee bezig hoeven te houden, dan zien we dit gespiegeld worden in onze omgeving. Daarmee dienen we dan automatisch onze omgeving. Dit is dus niet de egoïstische variant van alleen maar met jezelf bezig zijn, maar een diep besef dat anders om werken, dus via een ander, niet mogelijk is. En andere onbewust leegtes laten opvullen betreft geen zuivere vrijgevigheid. Veelal doen we dit onbewust en dus nooit expres. Tevens leren we ook in de media en in boeken dat we pas een goed mens zijn als we geven. Echter oplossingen liggen nooit in de buitenwereld, alleen maar in onze binnenwereld. Er is ook geen sprake van schuld of onschuld, dat is er trouwens nooit.


 

Als we ons tussen geven en nemen begeven, in het midden, dus vanuit ons hart, dan zal het geven en nemen spontaan zijn weg vinden. Dan weten we dat als we geven er gegeven moest worden en dat als we nemen, er genomen moest worden. En als we iets krijgen, dan zijn we in staat het te ontvangen We zullen dan ook niet de behoefte voelen om meer te nemen of geven dan goed voor ons is of ons stress zou bezorgen. Dat is vrijheid!


 

Angela Heijboer - Aarse

 

Aha! Coaching & Training, waar paard en natuur ingezet worden als bron van inspiratie en heelwording.

 

www.angela-heijboer.com


Liefde die wij ZIJN, brengt ons overal!

Posted on October 21, 2016 at 12:15 AM

Liefde die wij ZIJN, brengt ons overal!




Op landgoed De Peerdegaerdt: Nadat de jonge dame (8) met een prachtig geschminkte vlinder op haar gezicht, gewandeld heeft met Bonne, vraag ik haar wat ze wil. Bonne loslaten of met haar verder wandelen aan het blauwe magische touw (blauwe magische touw helpt je namelijk overal te komen, of is er nog een mogelijkheid?). Bonne, wil ze los hebben. We maken het blauwe magische touw los. Ze zegt direct, moet het halster niet af, meer mededelend, dan zich afvragend. Natuurlijk doen we het halster af, graag zelfs. Ja zegt ze met een zachte stem, zonder halster is ze pas echt vrij. Goh, wat een vrijgevigheid. En zo staat Bonne lekker los in de paddock. Ik stel voor dat wij aan de andere kant in de paddock gaan staan. We staan daar en ik vraag haar om met Bonne contact te maken,  zonder woorden,dus met gevoel. Zodra ze contact maakt met Bonne, komt Bonne direct vrolijk met de oren naar voren, naar haar toe gewandeld en begroet haar. Ik vraag haar waarom ze denkt dat Bonne naar haar toekomt. Ze zegt omdat wij haar lief vinden.....maar dan komt het. We verplaatsen ons weer een stukje in de bak en nu vraag ik haar weer contact te maken met Bonne. Ze maakt contact en Bonne kijkt alleen maar. Ik vraag haar nu waarom denk je dat ze nu niet komt, ze zegt: Gewoon omdat ze het niet nuttig vindt. En ik vermoed dat ze het intuïtief gewoon door had hoe het werkt. Ze loopt zelf naar het paard, maakt contact, claimt het niet op en ze loopt naar het hek. Bonne loopt naast haar mee.... 


Wow... Magische touw helpt je van A naar B, maar liefde in het NU brengt je echt overal. Dankjewel Bonne en liefdevolle jonge dame!


Weten dat je Liefde bent en je het daarom niet nodig hebt van een ander, dat is een belangrijk inzicht! Paarden reageren feilloos in welke staat jij bent. Ben je er bewust van dat je Liefde bent (in het heden). Wens je echter hun liefde te krijgen (toekomst), dan ben je uit het besef dat je het bent, want anders had je het niet nodig.. Geef je paarden of wat dan ook onvoorwaardelijke liefde, omdat je liefde bent, dan zie je die liefde gespiegeld worden. Je ziet de Liefde dwars door elke boosheid of woedeaanval heen. Vraag je om liefde, dan reageren paarden daar terughoudend op, in ieder geval spiegelen ze dit. Ze leren je daarmee om het niet te claimen, maar te beseffen dat jij Liefde bent. In het krachtige veld van het NU kan je dat ervaren. Zit je in je hoofd (verleden of toekomst) en dus in de voorwaardelijke liefde, dan krijg je dat nogmaals gespiegeld. Daarmee is het magische touw niet meer dan een praktische hulpmiddel en Liefde die wij zijn brengt ons overal, het is tijdloos en kent geen ruimte of vorm, om niet van te kunnen houden. Zij is vol en ten alle tijden aanwezig, in het NU..... Begrijpen is alles! 


Advies: Probeer nooit onvoorwaardelijk liefde toe te passen op het niveau van het denken. Dat werkt niet. Echt niet. Dan is het een trucje van het ego. Zie gewoon in, dat wij Liefde zijn, in het NU kan je die volheid ervaren. Want nogmaals het begrijpen is alles!



Ons hart verspreid inzichten, die het ego nooit had kunnen bedenken..

Posted on October 10, 2016 at 11:25 AM

De herfst als bron van inspiratie


Je door de natuur laten coachen en in dit geval door de herfst. Het kan!

 

Vragen die je hierbij kunt stellen kunnen zijn; Welke vruchten kan ik op moment plukken? En welke inzichten oogst ik hiermee? Welke zaden draag ik bij mij? Welke zou ik graag zien uitkomen en hoe ziet dat erdan uit? (Bewust geen gemakkelijke vraag, maar ons hart weet daar wel raad mee!)


De oogst is vaak rijker en anders van aard dan we kunnen bedenken met ons brein (ego). Wat goed werkt is om er echt even bij stil te gaan staan of zitten. Ook kan je dit doen tijdens een wandeling. Doe wat je prettig vindt. En graag ergens in de natuur of op een plek waar het herfstgevoel sterk aanwezig is. En anders pak je er een herfstfoto bij. Je stelt jezelf die vraag en vervolgens ben je alleen getuige van wat zich spontaan aandient en ben je dus even alleen maar getuige van de herfst om je heen of van de herfstfoto. Je verwacht dus geen antwoord op je vraag/vragen. Merk je dat je antwoorden gaat bedenken met je verstand of dat je het verleden gaat analyseren op basis van de vraag, dan keer je weer terug naar het gevoel van de herfst, de aanwezigheid in het NU. Hierbij gebruik maken van je zintuigen werkt. Want je zintuigen nemen waar in het heden, terwijl gedachten altijd gebaseerd zijn op het verleden of de toekomst.
Je zal merken dat het je staat van bewustzijn (aanwezigheid) zal doen vergroten.
Als je je dan bijvoorbeeld vervolgens op het zintuig ogen richt, kan het zomaar zijn dat je blik ergens naartoe getrokken wordt, wat te maken kan hebben met de vraag die jij jezelf stelde. Ook kan het een geluid betreffen of een andere zintuig die iets aan je doorgeeft. Bijvoorbeeld een gevoel. 

Er kunnen dan vervolgens beelden of zinnen in je naar boven komen die inzichten bevatten. Dat kan ook later pas gebeuren, soms dagen of weken later. In de vorm van een aha-moment. Want juist dat loslaten van een antwoord willen krijgen of zelf bedenken is zo belangrijk. Het ego is namelijk alleen maar bezig met iets te willen, het beter te weten en overruled daarmee ons hart. Maar ons hart verspreid inzichten, die het ego nooit had kunnen bedenken.


Een inzicht afkomstig uit ons hart zal je doen laten ontspannen, maar zal je nooit onrustiger kunnen maken, tevens maakt het je niet groter en niet kleiner. Een inzicht uit het hart is nooit in strijd met de realiteit. Oftewel het hart is in staat om je alle gebeurtenissen te laten doorzien (hoe verrot het ook mag zijn door de ogen van het ego), ze daarmee te accepteren en daardoor op waarde te laten schatten. Inzichten uit het hart gaan niet over schuld of onschuld, omdat deze dit niet kent. Het hart kent namelijk geen dualisme, zoals het ego dit wel kent. Het hart kent dus geen oordeel. Ons hart is wijs, maar niet slim en gevat zoals het ego. Het hart wilt of wenst niets, omdat het compleet en heel is. We kunnen daardoor dus ervaren, dat we al compleet zijn. En dat dood gelijk is aan leven! Kun je je voorstellen hoe bevrijdend dat is. Want dan valt er niets meer te vrezen. Alleen het ego kent angst voor de dood en door deze bril bekijkt en beoordeeld het alle gebeurtenissen. Het hart echter niet, deze kent geen leven of dood, maar omvat het tijdloze. Daaroor is het hart alleen te bereiken in het krachtige veld van het NU. Ons hart kan loslaten wat niet langer vast gehouden hoeft te worden. Ons hart is in staat om overtuigingen die in strijd zijn met de waarheid te doen omkeren. Via het hart kunnen overtuigingen zich loslaten, zoals de natuur een boom het blad doet loslaten in de herfst. Een boom denkt daar niet over na, en wij hoeven dat ook niet. De natuur werkt ook als vanzelf door ons heen. Want omdat wij overal het woord ik voorplakken, wil dat nog niet zeggen dat wij daarmee de doener zijn. Ook door ons stroomt de natuur met diens wetten. Als vanzelf en spontaan, net als een boom, dat is onze ware aard. Of dit gebeurt en in welke mate hangt van de natuur af, waar het ego een onderdeel van is. 


Wil je weten of vooral ervaren hoe je stresserende gedachten los kunt laten (lees omkeren)?
En hoe jij je weerspiegeld kunt zien in de natuur of door paarden, neem dan contact op. 

[email protected]

Begrijpen is alles!


Hartelijke groet,

Angela Heijboer

Ll  

 


Rss_feed

0