Shopping Cart
Your Cart is Empty
Quantity:
Subtotal
Taxes
Shipping
Total
There was an error with PayPalClick here to try again
CelebrateThank you for your business!You should be receiving an order confirmation from Paypal shortly.Exit Shopping Cart

BE YOUR OWN HAPPINESS - ANGELA HEIJBOER

Indigenous Sound Healing - Opstellingenwerk (met Paarden)

Plantmedicijnwandelingen - Workshop Rapé - Kambo detox sessies

Blog

Blog

Tussen geven en nemen ligt vrijheid

Posted on November 21, 2016 at 12:00 AM

Wat ik bedoel met tussen geven en nemen ligt vrijheid, is dat het in balans is. Dat er geen patroon aan ten grondslag ligt, die ervoor zorgt dat je in het algemeen meer geeft of juist meer neemt, waardoor je stress ervaart.


 

Is de balans tussen geven en nemen uit evenwicht, dan is de ervaring dat dit veelal terug te vinden is in de moederlijn. Dus in de relatie tussen kind, moeder, oma of verder terug is een onevenwichtigheid op dit gebied ontstaan. En als ik hier over ‘kind’ schrijf, dan kan dit dus ook een volwassen kind zijn. Je blijft immers je hele leven kind van je ouders. Als dat niet zo voelt omdat je je bijvoorbeeld superieur voelt naar je ouders toe en de behoefte hebt hen op te voeden, is er eveneens een onbalans. In de wereld van vorm en dus dualiteit, zijn wetgevingen aan de orde. Indien deze zijn verstoord dan regeren deze wetten daarop met disharmonie. Alleen daardoor kan er een weg uit gevonden worden, deze wetten werken zuiver en ervaar ik als richtingaanwijzers.


 

De wet van geven en nemen kan Bonne een friese merrie prachtig aan de orde brengen tijdens paardencoachsessies. Bonne is namelijk een paard dat de wet van geven en nemen prachtig kan spiegelen, dus ook als er een disbalans is in het systeem van de coachee (cliënt) op dit gebied.


 

Praktijkvoorbeeld 1: Ik vraag de coachee, een vrouw om met Bonne aan een touw (wat aan een halster vast zit) rond te gaan wandelen in de bak. De vrouw loopt direct voorop in een snel tempo. Bonne gaat vervolgens met haar hoofd verder omhoog lopen (verzet) en langzamer. Waarop de vrouw Bonne letterlijk vooruit begint te trekken. Ook vraag ik haar tussendoor Bonne te laten halthouden. Ze draait zich ferm om en gooit haar hand omhoog. Bonne staat stil en staat in zichzelf gekeerd. Ik vraag haar weer verder te wandelen. Na twee rondes door de bak vraag ik haar hoe dit voelt? Ze zegt: Nou niet prettig ze loopt niet mee. Ik vraag cliënten dan altijd hoe dat voelt in hun lichaam. De vrouw is even stil en zegt vervolgens; Zo voelt het dagelijks leven ook voor mij aan, ik ben altijd iedereen aan het motiveren om in beweging te komen en ik heb het idee dat als ik niets zou doen er ook niets gebeurt. Ik vraag haar of ze dat weleens uitprobeert? Ze kijkt bedenkelijk. Ik moet altijd maar de kar trekken. Ik vraag haar hoe haar omgeving hierop reageert? Ze kijkt mij vragend aan en daarom vraag ik haar om die vraag aan haarzelf te stellen en te beantwoorden en niet voor mij… Ze zegt vervolgens; Ze vinden het niet altijd even prettig. Ik vraag haar om uit te proberen hoe het voelt om haar positie te veranderen. Niet voor het paard maar naast het paard te wandelen. Ook vraag ik haar om van binnenuit Bonne mee te vragen en te vertellen waar ze heen gaan. Bonne kijkt haar vervolgens aan en maakt contact, daar is tenslotte nu ruimte voor. Er is een verbinding mogelijk en daardoor ook ontstaan. De vrouw loopt naar haar gekozen plek in de bak en Bonne loopt fier naast haar mee en stapt zodanig door, dat nu de vrouw haar tempo moet aanpassen. Ik vraag haar om weer halthouden te houden. Ditmaal trekt ze aan het touw. En Bonne trekt de vrouw nog een paar passen mee. Ik draai het nu om. Ik vraag haar de volgende keer met halthouden zelf halt te houden en niet Bonne te willen laten halthouden.


 

Ze gaat zelf halthouden en Bonne staat direct als een blok naast haar stil. Ze wandelt weer verder en Bonne gaat weer keurig naast haar mee. Ik vraag haar het touw helemaal aan het eind vast te houden en hoe dat voelt. Ze zegt alsof ik de touwtjes los moet durven laten en dat voelt heel onwennig aan. Er komt een zin in mij op… ik geef mijzelf weg in ruil voor controle… de vrouw huilt… Bonne maakt direct contact met de vrouw, ik doe niets, dit is iets van de vrouw. Door te Zijn werk je als een katalysator. De vrouw zegt dat ze het ervaart als een opluchting. Ik vraag haar het touw over de hals van Bonne te leggen. Bonne loopt nu ook keurig naast haar mee en wanneer ze gaat stil staan, staat Bonne naast haar stil. Bonne krijgt nu dikke knuffels van de vrouw en ze legt haar hoofd tegen Bonne aan.


 

Dit inzicht, en direct de verandering mogen ervaren in nog geen kwartier. Ik krijg dit als coach niet voor elkaar om dit te bereiken in een gesprek tussen 4 muren in zo’n korte tijd.


 

Praktijkvoorbeeld 2: Nog zo’n waardevolle ervaring m.b.t. geven en nemen. Aan het einde van een sessie, staat Bonne naast de coachee. Bonne had net daarvoor representant gestaan voor haar kind. Het kind at te veel volgens de moeder en de moeder maakte zich daar zorgen over. Bonne had tot dan de hele sessie staan te eten. Toen het hooi op was wat nog in de hoek van de bak lag, ging ze aan de bomen verder. De vrouw maakte ter plekke door wat elke dag door haar heen ging. Echter nu vroeg ik haar naar haar overtuigingen daarover. Na deze onderzocht te hebben, was ook Bonne klaar met eten en kwam naast haar staan. Echter zodra de vrouw contact maakte met Bonne door haar te willen aaien, ging Bonne met haar hoofd opzij bij de vrouw vandaan. Bonne bleef er wel bij staan, maar ze liet zich niet aanraken door de vrouw. Eigenlijk speelde dit patroon al de hele sessie. Zelfs tot enige frustratie van de vrouw. Waarom mag ik haar niet aanraken en waarom negeert ze mij? O.a. kwam het patroon geven en nemen aan de orde. Ze zei dat ze inderdaad veel gaf om haar kinderen en automatisch altijd aan het geven was. Ik ga daar nu niet verder op in. Maar bijzonder waardevol was het om te zien, dat als zij iets wilde geven in de vorm van een aai, Bonne dit niet kon of wilde aannemen. Ik vraag mij dan af in hoeverre het geven is en nemen? Immers het niet prettig vinden dat je niet mag geven kan ook staan voor het niet prettig vinden dat je er vervolgens niet iets voor terug krijgt. Hierin dien je scherp te blijven, omdat het ego niet graag open kaart speelt. Toen ik de vrouw vroeg alleen maar te Zijn, bracht Bonne haar hoofd tegen die van de vrouw aan. Toch wilde de vrouw weer voorzichtig aaien en hup daar ging Bonne haar hoofd weer weg. Oké zei de vrouw ik begrijp het nu en zal het accepteren en toen bracht Bonne haar neus direct op de hartstreek van de vrouw. Ze liet het toe Bonne te mogen ontvangen, zonder te geven. Met de nodige tranen en ervaring tot gevolg.


 

Waarom geef je? Wat wil je ermee bereiken of voor terug krijgen (nemen)? Betreft het een ruilhandel of een zuiver geven? Ook kan het zijn dat wie zich zelf iets niet kan geven (ontvangen), dit compenseert door het dan maar aan een ander weg te geven.


 

Er kunnen dus hier verschillende motieven aan ten grondslag liggen. En wie geeft om iets te kunnen nemen of zelf niet te hoeven ontvangen, geeft niet zuiver. Geven is ook echt geven. En er dus niet iets voor terug verwachten/eisen in de toekomst! Het heden kent ook geen toekomst! Dus de wetten werken (in het) NU! Alleen ons ego werkt in een lineaire tijdsbesef.


 

Als er rondom de wet van geven en nemen overtuigingen zijn die stresserend zijn dan uit zich dat in disharmonie, waarop je de wet van geven en nemen toepast in het dagelijkse leven. Vraag jezelf daarom af, als je voelt dat je hierin nog iets te leren hebt, waarom neem ik of waarom geef ik? Als een ouder meer geeft, terwijl het zelf niet of nog te weinig in staat is om te ontvangen, dan zie je een kind vaak te veel nemen of geven op een ander gebied. Soms uit zich dat in het te veel nemen van voedsel, het over-geven van voedsel, of het niet willen in-nemen van voedsel, enz. Op de plek van voeding kunnen we ook andere onderwerpen plaatsen. Eigenlijk zegt het daarmee onbewust, ik neem of geef voor jou en ik vul daarmee de leegte op die is ontstaan. De stresserende overtuigingen doen omkeren en ten diepste ervaren en daardoor beseffen dat we al compleet zijn en vol van liefde, kan de honger naar wat dan ook doen wegnemen.


 

Als familie vormen we een systeem en daardoor staan we nauw in verbinding met elkaar. Het is onderhevig aan wetmatigheden die inspelen op de patronen. Daardoor kan het helen van patronen bij één iemand in de familie heilzaam doorwerken op de betrokkene(n).


 

Brengen we balans aan in geven en nemen bij onszelf, door onze overtuigingen te doorzien, het gene waar we ons alleen maar mee bezig hoeven te houden, dan zien we dit gespiegeld worden in onze omgeving. Daarmee dienen we dan automatisch onze omgeving. Dit is dus niet de egoïstische variant van alleen maar met jezelf bezig zijn, maar een diep besef dat anders om werken, dus via een ander, niet mogelijk is. En andere onbewust leegtes laten opvullen betreft geen zuivere vrijgevigheid. Veelal doen we dit onbewust en dus nooit expres. Tevens leren we ook in de media en in boeken dat we pas een goed mens zijn als we geven. Echter oplossingen liggen nooit in de buitenwereld, alleen maar in onze binnenwereld. Er is ook geen sprake van schuld of onschuld, dat is er trouwens nooit.


 

Als we ons tussen geven en nemen begeven, in het midden, dus vanuit ons hart, dan zal het geven en nemen spontaan zijn weg vinden. Dan weten we dat als we geven er gegeven moest worden en dat als we nemen, er genomen moest worden. En als we iets krijgen, dan zijn we in staat het te ontvangen We zullen dan ook niet de behoefte voelen om meer te nemen of geven dan goed voor ons is of ons stress zou bezorgen. Dat is vrijheid!


 

Angela Heijboer - Aarse

 

Aha! Coaching & Training, waar paard en natuur ingezet worden als bron van inspiratie en heelwording.

 

www.angela-heijboer.com


Categories: Kambo | Sananga | , Indigenous Sound Healing, Rapé (Ha-pay) Inheemse Snuiftabak